|
Największą zmorą dla każdego biegacza jest kontuzja, uraz określonej części ciała najczęściej wynikający z przeciążenia organizmu treningiem, który zakłóca bądź uniemożliwia realizację zadań i celów w podejmowanej aktywności ruchowej. Przymusowe czasowe wyłączenie z tejże aktywności, powoduje wiele ujemnych skutków, nie tylko w postaci obniżenia sprawności i wydolności fizycznej, lecz również odporności psychicznej. Dla wielu sportowców o długim stażu długotrwała izolacja od środowiska sportowego, określonego stylu życia, może prowadzić do zaburzeń psychofizycznych i depresji.
Dlatego każdy sportowiec- biegacz musi w okresie kiedy nie może biegać stosować zastępcze formy aktywności. Zależą one od rodzaju kontuzji. Ruch może być elementem wspomagającym leczenie. Jeżeli uraz sportowy nie jest poważny (co może ocenić tylko lekarz) to zachowując ostrożność należy nadal ćwiczyć, niekoniecznie tę samą formę ruchu, można np. pływać, lub wykonywać ćwiczenia obciążające inne partie mięśni, dzięki takim rozwiązaniom po wyleczonej kontuzji szybciej wrócimy do dawnej formy. Umiar i zdrowy rozsądek jest ważny w każdej działalności człowieka, tym bardziej w aktywności ruchowej. Często amatorzy biegania posługują się ścisłymi planami treningowymi jak dogmatem, przepisem na sukces, zazwyczaj nie dostosowanymi do własnych możliwości.
Realizując jakiś plan, program ćwiczeń, należy zwrócić uwagę nie tylko na wiek, poziom wyniku z testu, ale również rodzaj wykonywanej przez siebie pracy zawodowej. W przypadku odniesienia kontuzji należy skonsultować się z lekarzem sportowym. Zaciskanie zębów i tzw. „bycie twardym” nie jest dobrym rozwiązaniem. Biegając z niewielką kontuzja można doprowadzić organizm do stanu poważniejszego, którego skutki mogą być nieodwracalne. Często biegając z kontuzją mimowolnie oszczędzamy np. chory staw, zaburzamy mechanikę ruchu, przeciążamy inne stawy w konsekwencji doprowadzając do ich kontuzji.
Szybki powrót do dawnej formy, swojej najwyższej dyspozycji sportowej uzależniony jest od rodzaju kontuzji, sposobie leczenia, rehabilitacji i również od odpowiedniego treningu stosowanego po wyleczonym urazie. Należy powoli i ostrożnie zwiększać obciążenie w treningu jak również zrezygnować z udziału w zawodach na czas pełnego powrotu do sprawności (chyba że start traktujemy ulgowo jako trening co jest dobrym rozwiązaniem ponieważ kontakt ze znajomymi na zawodach wpływa na psychikę dodaje sił i motywacji do powrotu na szczyty własnych możliwości).
Propozycje zasad postępowania w przypadku odniesienia kontuzji spowodowanej przeciążeniem w treningu.
 ogranicz bodźce lub całkowicie wyeliminuj, które spowodowały kontuzję (przerwij trening),
udaj się po poradę do lekarza sportowego, stosuj się do jego wskazówek (poddaj się zabiegom rehabilitacji),
szukaj zastępczych form ruchu możliwie najbardziej zbliżonych do swojej głównej aktywności-biegania, jeżeli nie możesz jej wykonywać nawet w ograniczonym stopniu,
po wyleczeniu kontuzji trenuj ostrożnie, rozpoczynaj bieganie z niższego pułapu intensywności obciążeń (biegaj mniej i wolniej).
|
